تو شماره 34 مجله پیام تهران مطلبی تحت عنوان سقلمه دیدم که بد ندونستم اونو تو سایت بزارم عین نوشته را من هم اینجا میارم بدون دخل و تصرف.
دومین سقلمه را چون که نمی دانیم مسئول واقعی آن کیست همین جوری به هوا می زنیم چنانچه مسول محترم متوجه شد که این سقلمه به او مربوط است خواهشمند است از هوا آن را گرفته به پهلوی مبارک خود بزند. و اما ماجرا از آنجا آغاز شد كه اداره ارتباطات مردمي روابط عمومي دعوتمان كرد تا ديداري با همكاران واحد 118 و ارتباطات بين الملل داشته باشيم . فقط ديدار نه گفت و گو !
زيرا نه آنها مي توانستند جواب مارا بدهند و نه اصلا" مسئولان و سرپرست هاي پاسخگويان 118 فرصت گفتگو با آنها را مي دادند.2 ساعت كار مداوم و دادن شماره تلفن هاي مختلف به مردم از غسالخانه و بهشت زهرا گرفته تا منزل عمه خاله دائي پسر عموي آقاي غضنفري اعصاب مي خواهد. بعد از 2 ساعت يك ربع استراحت ان هم مطابق با زمان بندي ثانيه به ثانيه اي كه طراحي شده است. 10 رديف رايانه پشت سر هر يك از خانم هاي جواني كه قرارداد پيمانكاري دارد قرار گرفته است. گويا سوتي زده مي شود و ناگهان 2 رديف خالي مي شود. هر يك به سوئي يكي به سمت تلفن هاي عمومي ديگري آبخوري و آن يكي نمي دانم كجا .
يكي از مسئولان مي گفت امكانات رفاهي داريم ميز پينگ پنگ برايشان گذاشته ايم. ميز ها را ديديم روي آنها خاك گرفته است.(( راهنما )) عنوان خانم مسن تري بود كه بايد از سمت راست با او صحبت مي كرديم زيرا گوش چپش سنگين شده و آرتروز دارد. اميدواريم سقلمه در اين لحظات به كسي خورده باشد.
خلاصه تعداد پاسخگوئي به متقاضيان مي بايست از حد تعيين شده كمتر نباشدو تو بايد تند تند اطلاعات بدهي حتي گاهي با دو گوشي اگر بتواني.
يك ربع گذشته است دو رديف خالي پر مي شود و بلافاصله دو رديف جلوتر به راست راست مي كنند و از جلو نظام و پشت گردن هم از جايگاه خود خارج مي شوند به دو......رو. آدم ياد فيلم عصر جديد چارلي چاپلين مي افتد . واقعيت همين است.
سقلمه به همه پيچ و مهره هائي كه روح دارند و احساس خسته نباشيد مي گويد و به آنها كه تصميم گيري مي كنند نيز مي گويد: فرض كنيد خود شما اپراتور 118 هستيد آن وقت چه شرايط كاري را مناسب حال خود مي ديديد. آن شرايط را اجرا كنيد. زيرا هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم.
دومین سقلمه را چون که نمی دانیم مسئول واقعی آن کیست همین جوری به هوا می زنیم چنانچه مسول محترم متوجه شد که این سقلمه به او مربوط است خواهشمند است از هوا آن را گرفته به پهلوی مبارک خود بزند. و اما ماجرا از آنجا آغاز شد كه اداره ارتباطات مردمي روابط عمومي دعوتمان كرد تا ديداري با همكاران واحد 118 و ارتباطات بين الملل داشته باشيم . فقط ديدار نه گفت و گو !
زيرا نه آنها مي توانستند جواب مارا بدهند و نه اصلا" مسئولان و سرپرست هاي پاسخگويان 118 فرصت گفتگو با آنها را مي دادند.2 ساعت كار مداوم و دادن شماره تلفن هاي مختلف به مردم از غسالخانه و بهشت زهرا گرفته تا منزل عمه خاله دائي پسر عموي آقاي غضنفري اعصاب مي خواهد. بعد از 2 ساعت يك ربع استراحت ان هم مطابق با زمان بندي ثانيه به ثانيه اي كه طراحي شده است. 10 رديف رايانه پشت سر هر يك از خانم هاي جواني كه قرارداد پيمانكاري دارد قرار گرفته است. گويا سوتي زده مي شود و ناگهان 2 رديف خالي مي شود. هر يك به سوئي يكي به سمت تلفن هاي عمومي ديگري آبخوري و آن يكي نمي دانم كجا .
يكي از مسئولان مي گفت امكانات رفاهي داريم ميز پينگ پنگ برايشان گذاشته ايم. ميز ها را ديديم روي آنها خاك گرفته است.(( راهنما )) عنوان خانم مسن تري بود كه بايد از سمت راست با او صحبت مي كرديم زيرا گوش چپش سنگين شده و آرتروز دارد. اميدواريم سقلمه در اين لحظات به كسي خورده باشد.
خلاصه تعداد پاسخگوئي به متقاضيان مي بايست از حد تعيين شده كمتر نباشدو تو بايد تند تند اطلاعات بدهي حتي گاهي با دو گوشي اگر بتواني.
يك ربع گذشته است دو رديف خالي پر مي شود و بلافاصله دو رديف جلوتر به راست راست مي كنند و از جلو نظام و پشت گردن هم از جايگاه خود خارج مي شوند به دو......رو. آدم ياد فيلم عصر جديد چارلي چاپلين مي افتد . واقعيت همين است.
سقلمه به همه پيچ و مهره هائي كه روح دارند و احساس خسته نباشيد مي گويد و به آنها كه تصميم گيري مي كنند نيز مي گويد: فرض كنيد خود شما اپراتور 118 هستيد آن وقت چه شرايط كاري را مناسب حال خود مي ديديد. آن شرايط را اجرا كنيد. زيرا هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم.
نوشته شده توسط اپراتور 118 در شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1384 ساعت 15:39 | لینک ثابت |
